23 Temmuz 2016 Cumartesi






7 Temmuz 2016 Perşembe


A lo ha!

Yine istediğin bir şeyin peşine ne kadar düşersen, onun için ne kadar çok çabalarsan gerçek olabileceğinin canlı kanıtına dönüştüm. İstisnalar kaideyi bozmaz efenim ay neeeen. Ama benim tatminsiz gönlüm yine elde etme sonrası isteksizliği yaşıyor. Heycanımı kaybetmemek için sürekli bir şeyler araştırıyorum. Ama oraya gittiğimde bir başıma ne halt edeceğim konusunda pek bir fikrim yok galiba zaten aslında olsun da istemiyorum sanırım.

İçimdeki bu bir şeylere karşı sürekli parçalı bulutlu olan duygu durumuna, vakti zamanında SEN TAM BİR GÖTSÜN. demek isteyip de diyemediğim insanların birikmişliğinin neden olabileceğini düşünüyorum. İçte kalmaması önemli galiba baya ya.

Neyse, elin balkanlarında bir başıma berduşluk seviyemi artırırsam belki bulutlar aralanır biraz da olsa. En büyük korkum gün gelip de hiçbir şeye karşı bir istek duy/a/mamak galiba. Eminlik seviyem bu aralar epey değişken olmakla birlikte, inanmaya değer olduğundan emin olduğum bir şey varsa o da şu ki; iyi bir insan olmaya çalışmak uğruna yaşanabilecek bir hayat görüşü bence.

The first thing that you want will be the last thing you ever need.