26 Haziran 2016 Pazar


"Yaşadığım çok kötü günler, yaşadığım anlardaki yoğunluğunu yitirdi. Yaşadığım iyi günleri de unutmuşum. Sonuç anlamsız bir ortalama. Neden de galiba hep tek başıma yaşamaya zorlanmam. Toplumsal düzen gereği mutluluğu tek başıma aramam. Bin türlü (ve hala süren) hesaplı kargaşadan tek başına çıkabileceğim konusunda şartlandırılmam. Benim için ve benim durumumda olanlar için nerden bakarsa önemli olan sonuçtu. Artık mutluluklar   (mutsuzluklar birikir) birikmiyor."
Oğuz Atay

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder