29 Eylül 2015 Salı


Sabah history of turkish architecture dersinde sınıfa dün kafasını okşadığım kedi geldi ve neredeyse en arkada oturmama rağmen gelip ön sıramda durup gözlerini gözlerime dikti. İki üç dakika öyle durduktan sonra sağ elimin iki parmağını birleştirip kendi sıramın üstüne doğru vurup onu davet ettim. Minik kerata hemen gelip kucağıma kıvrıldı, ve koca bir ders saati boyunca kucağımda uyudu. Güven duygusu müthiş bişiy.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder