15 Eylül 2015 Salı


20,5 yaşından sonra günbegün kendi kendime dikkat dağınıklığı rahatsızlığı geliştirmeseydim belki işlerim biraz daha kolay olabilirdi. Bugün, stüdyonun ilk gününde, masaya kendimizle ilgili objeler koyarak birbirimizin karakterleri hakkında tahminler yürütüp, yorumlar yapmaya çalıştık. hocanın benim koyduğum obje üzerinden benim objelerle duygusal bağ kurduğum, çıkarımı ise şimdiye kadar benim hakkımda başkası tarafından yapılmış en sağlam tespitlerden biri olabilir. Genelde bu tespitleri ben yaparım. Çünkü kendimi en iyi yine kendim anlıyorum. Diğer insanlar ise kendimi yanlış anlıyor. Hayatımın koca bir yanlış anlaşılmadan ibaret olabileceği sanrısı ise arada zihnen acı çekmeme sebep oluyor. Bizi koca bir fanusa koydular. Bu dediğim çok gerçek. Hayır, şaka yapmıyorum, koridorun ortasındaki dev cam dört tarafı kapalı yeni dersliğimizden bahsediyorum.

2 yorum: