12 Ağustos 2015 Çarşamba


Liberal Arts'ı izledim. Bittikten sonra iyi hissettireceğine inandığım filmlerden biri gibi düşünmüştüm, ama kafası karışık ben için işler pek öyle olmadı. Ben neden bu kadar çok düşünüyorum ha, neden. Ya da belki de  beni rahatsız eden benim çok düşünmem değil, başkalarının yeterince düşünmemesi. Evet. Her şeyin bu kadar çabuk tüketildiği bir çağda doğmuş olmak beni yoruyor. Eski olan her şeyin daha naif ve derin olduğuna dair inancım yabancılığımı arttırmaktan başka bir işe yaramıyor. Ve 21'imde böyle düşünüyorsam 25'imde böyle düşünmeyeceğimin bir garantisi yok çünkü 17'imde de böyle düşünüyordum. Duygularım olmasa şu anda iki  ayağım yerine dört ayağımın üzerinde olurdum. Eksik bir şeyler var, ama kolay anlatılacak gibi de değil. Kolay anlaşılacak gibi hiç değil. Kendini birilerinin yerine koymak hoşuna gidiyor ama sen onlar değilsin ki. Hoşuna gitmeyen şeyler için omuz silkip banane demek için biraz fazla büyüdün.

4 yorum:

  1. bende çok düşünüyorum ama sonra ne yapıyorum ben boşveeeaaarr diyip ayağımla tempo tutarken buluyorum kendimi:) yap bak, iyi geliyor:)

    YanıtlaSil
  2. Teknoloji ile duygular sanallaştı be. Annem gençken mektup yutmuş dayımdan saklamak için. Babamın mektuplarını beklemiş ki ceptelefonu olmasa bile telefonda var hani. Onlar hala sarmaş dolaşlar. Sanki sevgiyi tüketmeye bağlı olarak etraftaki herşey tükenmiş geliyor bana. Saygı özveri empati

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hahahb yutmuş mu aman allahım, hakkın var lady kardeş..

      Sil