9 Ağustos 2015 Pazar


Birgün fakülte koridorlarında aylak aylak gezinirken sergi panosunda tesad.. tesadüfen? şöyle bir şey okumuştum.

"Yol bize bulmayı öğretir, ya da bulduğumuzu sandığımızdan kurtulabilmeyi. Yola çıkmadıkça bulma, kurtulma şansımız daha az olur; hayatı değiştirebilecek rastlantılar ancak yoldayken karşımıza çıkar. Yoldayken bulduklarımızla yola çıkmadan önce yapılan planlar değişebilir, bu yüzden de yol aslında yürürken oluşur."

Bu yazının aylar önce konferansına girip de sonra dinleyemeden çıkıp hakkında salladığım Murat Germen'e ait olduğunu neden sonra farkettim.. Ben hep önce yolu çizip sonrasında kenarlara taşmadan boyuyordum. "Yol aslında yürürken oluşur"muş oysa. O zaman kafam o kadar meşgulmüş ki, tam olarak anlayamamışım, anlamışım aslında da beynimde bilginin süzgeçten geçip işlenme sürecinde bir şeyler ters gitmiş. Bir iki gün önce bu paragrafı okumayı bitirdiğimde aklımda kalan son cümlesi birkaç kez yankılandı. Bu cümleyi kendimle özdeşleştirebilmem için niye bu kadar süre geçmesi gerekmiş, onu bilmiyorum. Dahası bilmediğim çok fazla şey var. Ve öğrendikten sonra bilmenin beni rahatsız etmeyeceğinden emin olamadığım şeyler var. Algılarım açık.

-İnsanları anlamak istiyorum, acaba onlar da beni anlamak istiyor mu?

3 yorum:

  1. Şu sıra kafayı buna takmıştım. Sence seninde buna takılman raslantı mı?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tesadüf diye bir şey yok! Her şey mükemmelce kurgulanmış bir planın parçası.

      Sil
    2. bu arada felsefe :D sanat tarihinin sözelden aldığını bilmiyordum. Niyetim oydu. eşit ağırlık sanmıştım :d belki bu sene yine girerim :D

      Sil