8 Haziran 2015 Pazartesi


Bugün portfolyomu elden teslim etmek için okula gittim. Hocayla görüştükten sonra tam okuldan çıkacaktım ki yağmur daha da hızlandı. Dedim şurda azcık durayım da yağmur dinsin, öyle çıkarım. Havuzdaki aslanın ensesine bakan kapıdan biraz yağmuru izledim. İnadına daha da hızlandı meret. Tuhaf. Serin Haziran. Taşkışla pek sakin. Gerçi burası hep böyle gibi. İnsanlar kim bilir neredeler? Bahçeye bakarken burayı hala yeteri kadar sevemediğimi farkettim. Maslak kampüsünü hala daha çok seviyorum. Belki de ilk gözağrım olduğundan. Benim hafızam kötü baya ama mekanların da bir hafızası var. Ve oldukça iyiler. Sonuçta spatial emphaty. Sorunum mekanla mı ondan da biraz şüpheliyim. Kimlere gidip de konuşayım, ne yapayım, hiç bilmiyorum ki. Yaz okulunda fizik2 anlatan bir hocam vardı. Çok zekiydi. Hayran olunası derecede. Derste arada kuantum fiziğinden, astrofizikten bahsederdi, apışıp kalırdık. Aptal olduğuma en çok onun derslerinde üzülürdüm. Duydum ki profesör olmuş, bence bunun için çok bile bekletmişler. Beni kim anlar, kim anlar diye düşünürken aklıma O geldi, nedense. Sonra böyle bir şey yapsam garipseyebileceğini düşündüm. O zamanlar adımı biliyordu ama şimdi beni hatırlar mı ondan da emin değilim zaten. Hayatımdaki bilge insan ihtiyacı eksikliği hiç dolmuyor. Biraz önce omuzuma çarpıp giden ve arkasına bile bakmayan kız ne kabaymış. Bi' afedersin bile demedi.

-Yağmur dindi.

2 yorum:

  1. ay anlat burdaaa işte biz varız ki anlarız. binalar tabii haklısın kii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) yazarak anlatılabilir gibi değil, ama iyi ki varsın sen.

      Sil