14 Şubat 2015 Cumartesi


Defterlerime yazmayı bırakmak belki de yaptığım en aptalca şeylerden biriydi. Ne için yazıyordum ki, acılarımı sonradan okuyup yeniden kahrolmak, şansım varsa da güzel anılarımla gülümsemek için mi? Değildi. Yazarken her şey bir kere daha yaşanır çünkü. Daha iyi anlarsın, görürsün, duyarsın.  Bunlar yeniden olurken farklı bakış açıları kazanırsın. Detayları görürsün. An'dan kaçırdıklarını yakalarsın. Denildiği gibi insan yazarken yaşayamıyor muymuş, yaşarken yazılmıyor muymuş? Bilmem. Belki biraz duyularımı köreltmek istedim yazmayarak, yoğunluklarını azaltmak hiç değilse. Öyle.

İki gün önce gece üçte banyo yaptıktan sonra ses olmasın diye saçlarımı kurutmadan yattıydım, sanırım bundan dolayı boynum tutulmuş, ensemde bir ağrı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder