19 Şubat 2015 Perşembe


Bu ülkede yaşamamak için zibilyon tane sebep sayabilirim. Sanki var olanlar yeterli değilmiş gibi her gün bunlara onlarcasının daha eklenmesi sadece midemi daha da çok bulandırıyor. Şu an bana iyi gelebilecek tek şey sesimin eko yapıp bir sürü kulağa ulaşabileceği yüksek  bir yere çıkıp "YEETEEEEEEEEEEEER" diye bağırmak.  Yani kartopu oynadığın için öldürülmek. Tüm kötü şeyler üst üste geliyor sanki. "N'olur bu bir rüya olsun"du. Ama değil. Ne yazık ki değil. Etrafımız manyak dolu. İnsanlar çıldırmış.

İçimdeki bu gitme arzusu ya gidemezsem korkusu ile beni tüketmeden gitmem gerek. Kendimi burada olabildiğince az şeye bağlıyorum ki bu oldukça iyi bir şey.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder