4 Aralık 2017 Pazartesi


Hayatta herkes mutluluğunun peşinden gitmeli, mutlu olduğu şeyleri yapmalı diye savunurken asla kendi mutluluğumu bulamamam. Ve bu kaybolmuşluk içindeki savruluşumu evrenin eylemsizlik kuralından ötürü hissetmemem. Yumuşak bir düşüş benimkisi. Sadece bir yerlere çarpınca farkına vardığın türden.

30 Kasım 2017 Perşembe


Bugün tamı tamına 35 dakika geç kaldığım dersin kapısını sınıfa alınmamayı göze alarak çaldım. Şansıma hoca sınıfta değildi ve tahtadaki projeksiyon perdesinde Koolhaas'ın ev hayatını anlatan bir belgesel dönüyordu. Aslında biraz komikli sayılabilirdi. Belgesel daha çok Koolhaas'ın küçük oyunlu tasarladığı evinin pratikte işlemediği yerlerin ifşası için Koolhaas'ın münnoş temizlikçisine temizlik yaparken sorulan sorularla röportaj şeklindeydi. Röportajı yapan sorduğu sorularla ne kadar bin bir hinlik peşindeyse münnoş teyze de o kadar ekmeğinin derdindeydi. Bulursam iliştiririm aşağılara bir yerlere. Yaklaşık 40 45 dakika belgeseli izledikten sonra asistan, hoca gelmeyecek class is dismissed dedi.

Pazartesi jüride hoca projeme sanki bir Frank Gehry'nin bir Michael Groove'un gençlik yılları dedi. Burada önemli olan gençlik yılları kısmıydı sanrırım. Zira durumumuzu o kadar kötü görmüş olacak ki perşembe gününü off-day yapıyoruz dedi, pazartesiye çalışın gelin.

Eve dönsem bugün sadece bu kısa belgeseli izlemek için dışarı çıkmış olacaktım ve bence bu, bu güne haksızlıktı. Ben de aklımda bir plan olmadan çıktığım yolda metrodan Levent'te indim. Sonra kendime Küçük Ev'de yemek ısmarladım. Sonra etrafta biraz dolandıktan sonra sinemaya girdim. Bugünü kendim için bir şeyler yapma günü kıldıktan sonra yaptığım her şey sadece kendimi mutlu etmek içindi. Film başladıktan sonra salonun, tekli, en köşede kalmış koltuklarından ortada en güzel yerde konumlandırılmış çiftli koltuklarına tüm yalnızlığımla transit geçiş yapışım bile koymadı valla. Yol arkadaşım da fena film değilmiş.

Geleceğin mimar adayları olarak okulda avmlerden ölümüne nefret etmemiz gerekiyormuş gibi yapmamız gerektiğini biliyorum ama burası bana çocukluğumu hatırlatıyor.

Mekan Hatırlar,

Hatırlatır.




26 Kasım 2017 Pazar


Asla ve asla ama hiçbir sûretle ve ka-tiy-yen jürilerime zamanında hazırlanamayacağım.

Beni ilerde proje yetiştirememekten hapse atarlar mı açaba?

atmasınlar ya 

hadi vira bismillah!
Geçenlerde ne dediğine aşşırı önem verdiğim bir arkadaşım bana bir soru yöneltti. Bu soru bir miktar kalbimi kırsa da ben bugün bu soruyu kocaman bir kağıda büyük harflerle yazıp gardolabımın kapağına yapıştırdım. Dert değil, sanırım dostlar arada da olsa kalplerimizi kırsınlar diye varlar, böyle sorular da biz kendimizi sorgulayalım diye. Bel ki.

Şimdi kafamı kaldırıp her baktığımda sorunun kendisi kadar cevabını da hatırlamayı umuyorum. Çünkü ben unutkan bir insanım. Bugün bir oyun oynamaya başlayacağım ve her gün kendime bu sorunun cevabını tekrar edeceğim. İşler yolunda gider ve eğer mızıkçılık yapmazsam Ocak ayının ortasına kadar bu oyuna devam edeceğim. İnsan bazı kararları kendisiyle masada karşı karşıya oturup almak zorunda. Ruhumun artık bu sıkışmışlıktan kurtulmak istediğini biliyorum. Kendimi anlıyorum. Canım kendim.

Bugün üretkenlik adına ne yaptın? sorusuna cevabım ne yazık ki; birkaç iç hesaplaşma, sayısını hatırlamadığım kadar şarkıda daydream ha bi' de flickrıma istanbul'un buhranı konulu bi' foto postladım. Pek somut şeyler değil yani. Modern topluma göre tabi. Çünkü benim son sınıf öğrencisi olarak iki ayrı makale yazmam, ve pazartesi yani aslında yarınki proje jürim için endişelenmem gerektiği gibi can sıkan gerçeklerim var. Ama işte bir süre can sıkmıyormuş gibi yapacağız. Çünkü hayatımın bu evresinde bana ayrılan sürenin sonuna gelmem lazım. Ve bir sonraki chapter da ımmm şey şey du.. yazın gezerken kendinden geçtiğin, koyu yeşil birtakım güzellikler arasında sonsuz bisiklet sürebileceğin şehre taşınmak olsun. OLSUN BE. OLSUN.

CANIM KENDİM.


O vakte kadar birtakım taş koridorlarda keeprunnin'


25 Kasım 2017 Cumartesi


Yeterince kendimi düşünecek vaktimin olduğu zamanları özlüyorum.
Birtakım arınma ritüellerine kalkıştım.


24 Kasım 2017 Cuma


"if you are truly wild at heart, you'll fight for your dreams."

22 Kasım 2017 Çarşamba


                                                                         Hate da people